Πυραμίδες - Τα μυστήρια (Ντοκιμαντέρ)

ΑΡΧΑΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ
Τα μυστήρια των Πυραμίδων

Οι πυραμίδες της Αιγύπτου αποτελούνε το μεγαλύτερο μυστήριο στην Ιστορία της ανθρωπότητας. Ένα αναπάντητο ερώτημα, είναι το ποιος τις έφτιαξε και πώς φτιάχτηκαν. Μήπως όμως τις έφτιαξαν εξωγήινοι;

Η δυσκολία εξήγησης του τρόπου κατασκευής τους, ώθησε κάποιους να υποθέσουν ότι οι πυραμίδες είναι έργο εξωγήινων πολιτισμών που επισκέφτηκαν τον πλανήτη μας 10.000 χρόνια πριν την γέννηση του Χριστού. 

.... Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ...

Η εκστρατεία που άλλαξε τον κόσμο - Ντοκιμαντέρ

Η σειρά εμπεριέχει αποσπάσματα από παραγωγές της ΕΡΤ3 χρονικής περιόδου 1995-2008.

Στους 25 αιώνες, που έχουν περάσει από την εποχή του Αλεξάνδρου, έχουν γραφεί γι' αυτόν πολλά και έχουν εξετασθεί πτυχές της ζωής και της δράσης του. 
Η νέα σειρά βλέπει τα γεγονότα από μια άλλη σκοπιά. Διασταυρώνει τα ιστορικά στοιχεία, τα αντιπαραθέτει και αποκαλύπτει όλες τις άγνωστες πτυχές της στρατιωτικής ιδιοφυΐας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του χαρακτήρα του ανθρώπου που ξεπέρασε τον εαυτό του και δημιούργησε την πρώτη μεγάλη αυτοκρατορία στην ιστορία. 
Γεγονότα, πρόσωπα, στρατηγοί και απλοί στρατιώτες, ίντριγκες και φιλοδοξίες, ανατροπές και επιτεύγματα, δολιοφθορές και μύθοι που θα 
μας συναρπάσουν! 

----------------------------------------------------------

Μακεδονία Φίλιππος ο Β΄ Μέγας Αλέξανδρος Ολυμπιάδα Αρριανός Αλεξάνδρου Ανάβασις Ισοκράτης Πανηγυρικός Πέρσες Πέλλα Δίον Περδίκκας Αριστόβουλος Αίγυπτος Αχαιμενίδες Αρταξέρξης Αντίπατρος Παρμενίων Σειστός Ίλιον Τροία Μικρά Ασία Δαρείος Γρανικός ποταμός Σάρδεις Έφεσος Μίλητος Μέμνων Νικάνωρ Πτολεμαίος Λυδία Παμφυλία Μεσοποταμία Φρυγία Γόρδιο Καππαδοκία Κιλικία Ταρσός

Φαραώ Ραμσής Β' - Ο κόσμος των θρυλικών ηρώων και των αιμοδιψών πολέμαρχων του αρχαίου κόσμου.

Σε αυτή την πρωτοποριακή σειρά ντοκιμαντέρ μπαίνουμε για πρώτη φορά στον κόσμο των θρυλικών ηρώων και των αιμοδιψών πολέμαρχων του αρχαίου κόσμου. Εκπληκτικά γραφικά και εντυπωσιακές αναπαραστάσεις θα μας φέρουν στο πλευρό ανδρών όπως ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Βασιλιάς Δαυίδ, ο Αννίβας και ο Φαραώ Ραμσής για να ζήσουμε μαζί τους τη στιγμή που τους έκανε ήρωες. ..

Κοιτάξτε πως είναι ο κόσμος μέσα από ένα μικροσκόπιο. Εντυπωσιακές φωτογραφίες.

Πως είναι άραγε μερικά πράγματα κάτω από ένα μικροσκόπιο;

Είναι μια άλλη οπτική ματιά σε αντικείμενα και πράγματα που βλέπουμε και αγγίζουμε καθημερινά..
Οι φωτογραφίες που θα δείτε είναι τραβηγμένενες με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο...

Ένα οπτικό μικροσκόπιο μας επιτρέπει μεγέθυνση εκατοντάδων φορών. Ωστόσο η ελάχιστη λεπτομέρεια που μπορεί να διακριθεί είναι περίπου 200nm, όριο το οποίο το θέτει η κυματική φύση του ορατού φωτός και το ελάχιστο μήκος κύματος του. Αντιθέτως, ένα ηλεκτρονικό μικροσκόπιο εκμεταλλεύεται τη κυματική φύση των ηλεκτρονίων σε μήκη κύματος πολύ μικρότερα.

καταλάβατε τίποτα;; ε καλά δεν πειράζει.. απλά δείτε τις φωτογραφίες...


Η Επιφάνεια της γλώσσας

Η ανάπτυξη του σπέρματος στους όρχεις

Σπέρμα στην επιφάνεια ενός ωαρίου

Μια απλή ψείρα

Μια ηβική ψείρα

Τα νύχια της ηβικής ψείρας

Φύλλο τσουκνίδας

Δόντι

Δέρμα καρχαρία

Ερυθρά αιμοσφαίρια

Σχηματισμός θρόμβου αίματος σε μια πληγή

Μυρμήγκι

Φτερό πεταλούδας

Μάτια μύγας

Χιόνι

Χαρτί για εκτυπωτικό μηχάνημα

Λιπώδη κύτταρα

Η άκρη μιας ανθρώπινης τρίχας

πηγη : tsekouratoi 

Οι πιο απάνθρωπες μέθοδοι εκτέλεσης στην αρχαιότητα.

Η φρίκη σε όλο της το μεγαλείο..

Παλιότερα, όταν η καταδίκη σε θάνατο δεν ήταν κάτι το ασυνήθιστο και ο ανθρωπισμός ήταν μια άγνωστη έννοια για τις κοινωνίες του κόσμου, η απόδοση δικαιοσύνης γινόταν πολύ συχνά με βάναυσο και αποτρόπαιο τρόπο.



Όποιος αντιμετώπιζε την εσχάτη των ποινών ήταν αναγκασμένος να ζήσει στιγμές που θα έκαναν και ένα «σκληρό» θρίλερ να φαντάζει ανιαρό. Οι τρόποι των εκτελέσεων ήταν πολλοί και, παρόλο που διέφεραν ως προς τα μέσα και τις τεχνικές που χρησιμοποιούνταν, ο στόχος όλων ήταν ένας: ο κατάδικος έπρεπε να βασανιστεί απάνθρωπα πριν φύγει από τη ζωή.

Δείτε μερικές από τις πιο διαδεδομένες μεθόδους εκτελέσεων του παρελθόντος:


- Δημόσιος απαγχονισμός:

Τον 13ο αιώνα, οι Βρετανοί ήταν αποφασισμένοι να εξαλείψουν κάθε μορφή προδοσίας στην εξουσία. Γι' αυτό είχαν δημιουργήσει μια αποκρουστική μέθοδο δημόσιας εκτέλεσης. Ο κατάδικος έπρεπε να συρθεί μέσα στην πόλη μέχρι το σημείο που θα κρεμιόταν. Εκεί τον κρέμαγαν από τον λαιμό όσες φορές χρειαζόταν ώστε να φτάσει ένα βήμα πριν τον πνιγμό.
Ύστερα του έκοβαν τους όρχεις και του άνοιγαν την κοιλιά με σκοπό να κάψουν τα όργανά του ενώ ο ίδιος παρακολοθούσε ακόμη ζωντανός. Η ζωή του τερματιζόταν δια αποκεφαλισμού και ύστερα το πτώμα του κοβόταν στα τέσσερα. Το τέλος της διαδικασίας ήθελε κάθε κομμάτι να εκτίθετο σε κάποιο σημείο της Βρετανίας προς παραδειγματισμό.


- Θάνατος στην πυρά:

Οι τεχνικές που σχετίζονταν με το συγκεκριμένο είδος εκτέλεσης διέφεραν ως προς τη διάρκεια που ο κατάδικος θα καιγόταν ζωντανός. Η φωτιά συνήθως στηνόταν έτσι ώστε να εξαπλωθεί αργά πάνω στο σώμα του μελλοθάνατου μέχρι τελικά να φτάσει στο κεφάλι του.


- Ο μπρούντζινος ταύρος

Ένας από τους χειρότερους τρόπους εκτέλεσης δημιουργήθηκε στην αρχαία Ελλάδα. Πρόκειται για μια κατασκευή από μπρούντζο, η οποία είχε το σχήμα ταύρου και λειτουργούσε ως φούρνος. Ο καταδικασμένος έμπαινε μέσα στον ταύρο και περίμενε τον αργό και βασανιστικό βρασμό του.
Μέσα στον ταύρο υπήρχαν επίσης ειδικά διαμορφωμένοι σωλήνες οι οποίοι μετέτρεπαν τις κραυγές του μελλοθάνατου σε ήχους παρόμοιους με μουγκρητό ταύρου.


- Τροφή στα θηρία

Ο μελλοθάνατοςαφήνεται στο έλεος πεινασμένων ζώων . Ακόμα κι αν κατάφερνε με κάποιον τρόπο να ξεφύγει, νέα ζώα εξαπολύονταν εναντίον του ώστε να εξασφαλιστεί ο θάνατός του.


- Θάνατος από ισπανικό «γάιδαρο»

Μία από τις πιο αποτρόπαιες μεθόδους που έχουν χρησιμοποιηθεί ποτέ. Ο μελλοθάνατος τοποθετείται πάνω σε μία ξύλινη κατασκευή που μοιάζει με γάιδαρο και η σέλα του έχει τριγωνικό σχήμα. Βάρη δένονται στα πόδια του έτσι ώστε το μέσο του σώματος του να πιέζεται στη γωνία της κατασκευής.
Ο εκτελεστής έχει πλήρη έλεγχο της ζωής του καταδικασμένου καθώς μπορεί να επιλέξει από μόνος του πότε θα τοποθετήσει αρκετό βάρος στα πόδια του έτσι ώστε η διαδικασία να τελειώσει και το σώμα να κοπεί σχεδόν στα δύο.


- Πριόνισμα

Ο μελλοθάνατος κρεμιέται ανάποδα από τους αστραγάλους του και ο εκτελεστής αρχίζει να πριονίζει το σώμα του σιγά σιγά ξεκινώντας από τον καβάλο με κατεύθυνση προς το κεφάλι.


- Σύνθλιψη

Ο καταδικασμένος σε θάνατο ακινητοποιείται ξαπλωμένος μπρούμυτα και περιμένει κάτι πολύ βαρύ να τον... συνθλίψει. Το θανατηφόρο αντικείμενο θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε μεταξύ ενός μεγάλου βράχου έως και του ποδιού ενός ελέφαντα.


- Αργός τεμαχισμός

Ο εκτελεστής ξεκινά τη δουλειά του κόβοντας σιγά σιγά όλες τις περιοχές του σώματος που περιέχουν την περισσότερη σάρκα (στήθος, γοφοί κλπ). Συνεχίζει με άλλα μέρη του σώματος όπως τα αυτιά και τα δάχτυλα φροντίζοντας πάντα ο μελλοθάνατος να παραμένει ζωντανός έτσι ώστε να βασανιστεί.
Η τελική μαχαιριά έχει στόχο κατευθείαν τη καρδιά του καταδικασμένου.


- Γκαρότα

Άλλη μία τεχνική ισπανικής προέλευσης. Ο κατάδικος κάθεται σε μια καρέκλα και ο λαιμός του πιάνεται από μια μεταλλική λαβίδα, την οποία ελέγχει ο εκτελεστής. Ο τελευταίος επιλέγει πόσο πολύ θα σφίξει τον μελλοθάνατο έχοντας ως τελικό σκοπό να τον πνίξει.


- Ηλεκτρική Καρέκλα

Μία από τις μεταγενέστερες μεθόδους εκτέλεσης. Ο κατάδικος ξυρίζεται, δένεται σε μια καρέκλα και στο κεφάλι τοποθετείται ένα μεταλλικό «καπέλο» το οποίο στην ουσία είναι ένα ενεργό ηλεκτρόδιο. Ο εκτελεστής το μόνο που έχει να κάνει είναι να ενεργοποιήσει τον μοχλό και να δει τον κατάδικο να πεθαίνει.

Blood Eagle.
To Blood Eagle ήταν μια μέθοδος βασανιστηρίου και εκτέλεσης που μερικές φορές αναφέρεται στη Νορβηγική λογοτεχνία. Γίνετε με την κοπεί των πλευρών του θύματος από τη σπονδυλική στήλη, σπάζοντας έτσι τα πλευρά τραβώντας τα προς τα έξω έτσι ώστε να μοιάζουν με ματωμένα φτερά. Ράντιζαν τις πληγές με αλάτι επίσης.  Αναφέρεται πάρα πολύ στα Σκανδιναβικά έπη. Ιστορικά η πρακτική του αμφισβητείται, μερικοί ωστόσο ισχυρίζονται ότι ισχύει! 


Πηγή tsekouratoi και δεν είναι όλα από αυτό το blog spot μόνο. Το τελευταίο με τα ματωμένα φτερά είναι του καλού μου φίλου Νίκου Κόζου! 

Εξωγήινη ζωή. Ένα αρχαίο Ελληνικό ερώτημα; Τελικά τι ισχύει;

Το μεγάλο αυτό θέμα είχε απασχολήσει τους αρχαίους Έλληνες όταν, από την εποχή της αναπτύξεως της Αστρονομίας, η ιδέα της υπάρξεως ζωής σε άλλους κόσμους άρχισε να αποκτά κάποια επιστημονική βάση. Είναι γεγονός πως πολλοί Έλληνες φιλόσοφοι, που ήταν και αστρονόμοι συγχρόνως, πίστευαν πως η Γη δεν ήταν μοναδική κατοικία λογικών όντων. Και ήταν καταπληκτική η πρωτοτυπία σκέψεως και ευφυΐα των Ελλήνων της εποχής εκείνης.

Ο Θαλής ο Μιλήσιος δίδασκε πως όλα τα άστρα, ως και η Γη, αποτελούνται από το ίδιο υλικό.

Ο Αναξίμανδρος βεβαίωνε πως οι κόσμοι μπορούσαν να δημιουργηθούν και να καταστραφούν, κάτι που διαπιστώνουμε σήμερα.

Ο Αναξαγόρας πίστευε πως η Σελήνη κατοικείται, δίδασκε μάλιστα πως «αόρατοι σπόροι ζωής», από τους οποίους προέρχονται όλα τα ζωντανά όντα υπάρχουν σε ολόκληρο το Σύμπαν. Ο Αναξαγόρας δηλαδή ήταν ο δημιουργός της θεωρίας της «πανσπερμίας» που προτάθηκε και στην εποχή μας ακόμη από πολλούς επιστήμονες που προσπαθούσαν να εξηγήσουν τον τρόπο δημιουργίας ζωής στον πλανήτη μας.

Οι Επικούριοι δίδασκαν πως στο διάστημα υπήρχαν πολλοί κατοικήσιμοι κόσμοι, παρόμοιοι με την Γη.*

Και άλλοι ακόμη Έλληνες φιλόσοφοι δίδασκαν πως υπάρχει ζωή σε άλλα άστρα, ως κάποιος Ανάξαρχος, που αναφέρει ο Πλούταρχος, ότιμιλούσε προ του Μ. Αλεξάνδρου «περί πολλών κόσμων». Τότε ο Αλέξανδρος δάκρυσε γιατί σκεπτόταν πως «επί απείρων όντων στον κόσμον, δεν ήδυνήθη ακόμη νa κατακτήσει τoν ενα καί μόνον, τoν παρόντα». Αργότερα τους Έλληνες αντέγραψαν οι Ρωμαίοι και ιδίως ο Λουκρήτιος που στο ποίημα του «Περί Φύσεως των πραγμάτων» αναφέρει: «Η Φύση δεν είναι μοναδική στον ορατό κόσμο. Πρέπει να πιστεύουμε πως σε άλλες περιοχές του διαστήματος υπάρχουν και άλλες γαίες, κατοικημένες από άλλους ανθρώπους και άλλα ζώα». Κατά περίεργο τρόπο ο Λουκρήτιος δεν καταλάβαινε την αληθινή φύση των άστρων που θεωρούσε σαν φωτεινούς γήινους ατμούς.

Κατά την Αναγέννηση, με την ανακάλυψη του τηλεσκοπίου, αναζωπυρώθηκε το θέμα υπάρξεως εξωγήινων και ιδίως Αρειανών, γι' αυτό και είχε τότε τεθεί το ερώτημα: «Αν ο Άρης κατοικείται τότε οι Αρειανοί κατάγονται και αυτοί από τον Αδάμ και την Εύα;» Αυτές ήταν οι αντιλήψεις για την ύπαρξη ζωής στο Διάστημα. Όμως τι πιστεύουμε εμείς σήμερα; Για να απαντήσουμε θα εξετάσουμε τα μέλη του Ηλιακού μας Συστήματος, με τα μέσα και τις γνώσεις μας, θα επισκεφθούμε πρώτα τους κοντινούς μας κόσμους, τα μέλη του «Ηλιακού Κράτους».

Θα γνωρίσουμε χωριστά τους πλανήτες με την ταχύτητα της φαντασίας μας και θα τους ερευνήσουμε κατά σειρά αποστάσεως τους από τον ήλιο. Την μορφή του πλανητικού μας συστήματος πρώτος συνέλαβε ο Αρίσταρχος ο Σάμιος. Αυτόν αντέγραψε ο Κοπέρνικος ο οποίος διατύπωσε την θεωρία του «περί του ηλιοκεντρικού συστήματος» τον 16ον αιώνα - διαβάζοντας και αντιγράφοντας τα πρωτότυπα σχετικά ελληνικά συγγράμματα. Βεβαίως τότε ήταν γνωστοί οι 6 μόνο πλανήτες μέχρι δηλαδή και του Κρόνου. Πολύ αργότερα ανακαλύφθηκαν και οι υπόλοιποι 3 εξωτερικοί πλανήτες με μαθηματικούς υπολογισμούς και φυσικά την χρήση μεγάλων τηλεσκοπίων.

Οι 9 πλανήτες μας είναι: Ερμής και Αφροδίτη, δίχως δορυφόρους, Γη μ' ένα δορυφόρο, Άρης με 2 δορυφόρους, Δίας με 16, Κρόνος με 17, Ουρανός με 15, Ποσειδών με 2 δορυφόρους και Πλούτων με 1 τον Χάρο. Φυσικά τα ονόματα τους είναι ονόματα Ελλήνων θεών γιατί οι αρχαίοι Έλληνες μελέτησαν με επιστημονικό τρόπο τους πλανήτες και τους έδωσαν θεϊκά ονόματα που σεβάστηκαν οι αστρονόμοι όλου του κόσμου. Ο Ερμής με επιτυχία έλαβε το όνομα αυτό επειδή βρίσκεται κοντά στον ήλιο, από τον οποίο περιμένει εντολές, όπως ο Ολύμπιος ταχυδρόμος. Το όνομα της ωραίας Αφροδίτης έπρεπε να δοθεί στον ωραιότερο και λαμπρότερο πλανήτη. Και τι περίεργο, είναι τόσο... φιλάρεσκη η Αφροδίτη ώστε πάντα είναι σκεπασμένο το σώμα της από ένα πολύ πυκνό πέπλο, αδιαπέραστο στρώμα νεφών, την ατμόσφαιρα της, που μας εμποδίζει να δούμε την επιφάνεια της, σαν να προστατεύει το σώμα της ωραίας θεάς από τα βλέμματα βέβηλων!!

Στον ερυθρό πλανήτη εδόθη το όνομα του θεού του πολέμου Άρη, γιατί το κόκκινο χρώμα του θυμίζει αίμα και φωτιά. Ο Δίας δικαίως έλαβε το όνομα του πατέρα των θεών - πλανητών αφού σε όγκο είναι μεγαλύτερος από όλους μαζί τους πλανήτες και η μάζα του είναι 2,5 φορές μεγαλύτερη της μάζας όλων συγχρόνως των πλανητών. Ως προς τη Γη είναι 1300 φορές μεγαλύτερός της. Απορεί κανείς πώς οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν ότι ο πλανήτης αυτός ήταν γίγας και του έδωσαν το όνομα του μεγαλυτέρου και ισχυρότερου των θεών του Ελληνικού Πανθέου - του «πατρός ανδρών τε, θεών τε». Ο Κρόνος που έρχεται μετά τον Δία πήρε το όνομα του πατέρα του Διός. Εδώ σταματούν οι Έλληνες ως «ανάδοχοι», επειδή οι τελευταίοι πλανήτες, Ουρανός, Ποσειδών και Πλούτων ήταν άγνωστοι κατά την αρχαιότητα, γιατί απλούστατα δεν τους έβλεπαν. Ως γνωστόν οι πλανή¬τες αυτοί παρατηρούνται μόνον με τηλεσκόπια.

Ουρανός ονομάσθηκε ο μετά τον Κρόνο πλανήτης γιατί, κατά την μυθολογία μας ήταν πατέρας του Κρόνου. Ο επόμενος ονομάσθηκε Ποσειδών γιατί νομιζόταν πως είναι ο τελευταίος στα βάθη του διαπλανητικού χώρου και πήρε το όνομα του θεού του υγρού στοιχείου. Αλλά όταν τέλος ανακαλύφθηκε ο έσχατος πλανήτης, του έδωσαν το όνομα του Πλούτωνα, του θεού του Άδη, όχι μόνο γιατί στην απόσταση που βρίσκεται επικρατεί βαθύ σκοτάδι, αλλά για να τιμήσουν τον αστρονόμο P. Lowell, που τον ανεκάλυψε με υπολογισμό χωρίς να τον δει ποτέ. Τα δυο μάλιστα αρχικά γράμματα του Πλούτωνα είναι τα πρώτα του ονοματεπώνυμου του P. Lowell. (Παρετηρήθη από τον Tombau-gh το 1930).

Και τώρα που γνωρίσαμε όλη την σειρά των πλανητών, έστω και κατά ένα πολύ γενικό τρόπο, ας τους επισκεφθούμε, εξετάζοντας εάν πράγματι υπάρχουν εκεί οι κατάλληλες συνθήκες δημιουργίας και συντηρήσεως ζωής. Ήδη χάρη στις τεράστιες προόδους και τα μέσα που διαθέτει η αστρονομία γνωρίζουμε τι συνθήκες υπάρχουν σε κάθε πλανήτη. Απόδειξη η κατάκτηση της Σελήνης. Οι αστροναύτες δεν μας είπαν περισσότερα από όσα γνωρίζαμε με τις απειράριθμες αστρονομικές μελέτες και παρατηρήσεις μας. Με την έρευνα των αστροναυτώνείχαμε το «πείραμα», την απόδειξη πως πραγματικά δηλαδή ό,τι είχαν διαπιστώσει οι αστρονόμοι ήταν και η πραγματικότητα. Γι' αυτό και δημιουργήθηκε τόσος θόρυβος στην Αμερική για τα τεράστια έξοδα που είχαν γίνει για την κατάκτηση της Σελήνης, για να «μάθουμε ό,τι ήδη γνωρίζαμε», όπως είπαν οι πολέμιοι των διαστημικών ταξιδιών. Ασχέτως πάντως προς τις γνώμες αυτές, είναι γεγονός πως με τις έρευνες και τα όνειρα μας βυθιστήκαμε στο μέλλον για να τα κάνουμε πραγματικότητα. (...)
*Δίχως αμφιβολία πρώτοι οι Έλληνες ερεύνησαν το διάστημα, κατά «επιστημονικό» τρόπο, δίδαξαν πως υπάρχει εξωγήινη ζωή και ιδίως πως η Σελήνη κατοικείται.

Εξωγήινοι οι θεοί των Αρχαίων Ελλήνων; Δείτε το ντοκιμαντέρ.

Είναι δυνατόν ευφυείς μορφές ζωής να επισκέφθηκαν τη Γη πριν από χιλιάδες χρόνια, φέρνοντας μαζί τους την τεχνολογία που επηρέασε δραστικά την πορεία της ιστορίας και της ίδιας της εξέλιξης του ανθρώπου;

Είναι δυνατόν οι άνθρωποι να τους θεωρούσαν θεούς;